| Vandaag: | 1 |
| Totaal: | 42100 |
| Interview: medewerker Jochen bevraagd door bezoekster Sabine |
|
|
| Agenda - Sfeerverslagen en commentaren |
|
Ik heb enkele vraagjes gesteld aan een begeleider van Poco Loco. Hier volgt het verslag:
Eerst heb ik mijn stage hier gelopen; orthopedagogie en daarna gewerkt in een psychiatrisch ziekenhuis. Nu heb ik mijn vast contract om deeltijds hier te werken en wil nu zeker niet meer weg.
Het is te zien hoe je vertelt over Poco Loco. Want het is hier net als een ander café. Vertel nooit over zieke mensen. Meestal vertel ik aan mijn vrienden en vriendinnen over leuke dingen van Poco Loco, en niet over ziek zijn.
De samenwerking met het centrum beschut wonen, de boekhouding, de reizen. Samen met de mensen aan sport doen, de BBQ, de WED (werkgroep ervaringsdeskundigen). Eigenlijk doet iedereen die hier werkt gewoon zijn ding en iedereen heeft ook zeker zijn specialiteit.
Het is niet de bedoeling dat wij therapeutisch bezig zijn, als we voelen dat het meer wordt dan babbelen dan verwijzen we haar/hem naar een dienst in de psychiatrie. Maar we letten er wel op dat we zeker iedereen gezien hebben en voor iedereen tijd kunnen maken.
We hebben op een groot blad een paar namen geschreven. De mensen konden dan kiezen en kozen voor Poco Loco. Maar het is niet zo eerlijk verlopen. Sommigen schreven wel 52 keer hun naam op. Maar we moeten eerlijk zijn dat het wel een leuke naam is.
We hebben er goede ideeën rond, en het klinkt goed in de oren van de mensen.
Het was november en het was juist vrijwilligersvergadering. Er zaten 12 personen aan tafel. Ik had toen nog geen grote mond. Het kwam goed uit voor mij omdat het niet zo ver is van mijn deur. De andere mensen die voor de eerste keer komen, krijgen van de begeleiding van dienst een grondige rondleiding en info over Poco Loco.
We moeten rekening houden met ons budget, maar we letten er wel op dat het verse groenten zijn. Soms krijgen we eten van het voedselbank en dit wordt dan ook verwerkt. Maar het is steeds lekker om hier te eten, en best gezellig om samen rond de tafel te zitten.
In 2002 is het hier gestart, we hebben ons schildersatelier nog zelf geschilderd. En we gaan verder doen want het is nog steeds leuk om hier te komen…………….
Er is zeker een verschil tussen begeleiden in het ziekenhuis en begeleiden in Poco Loco. Hier zijn we gewoon vrienden onder mekaar, maar we houden wel rekening met onze persoonlijke grenzen. Wat er hier gebeurt, wordt niet verder verteld. Onze privé? Ik denk dat sommige mensen hier mij beter kennen dan sommige van mijn vrienden. BEDANKT ALVAST VOOR JE LEUKE ANTWOORDEN! En je minuutje tijd. Sabine
|